Niazi Nelaj

Shkrime

2025

  1. Ngjan si kuiz por nuk është tamam i tillë Kujtoj shoqet dhe shokët e Shkollës së Mesme Bujqësore "Irakli Terova" në Korçë, shkollë, e cila na rriti e na formoi me njohuritë e kohës, si njerëz e si qytetarë të…
  2. Si e gjeta Nunushin? Mos mendoni se më kishte humbur shoku im i klasës së tetë, të nëntë, të dhjetë e të njëmbëdhjetë e të dymbëdhjetë. Kishim kohë që nuk ishim parë. Në vitet '50-të, kur u…
  3. Diskotekat tona Kohët kanë ndryshuar; tok me to edhe njerëzit. Krahasimet mbeten pa vlerë. Dukuri të reja, të papara më parë po përjetojmë. Zhvillimi është i gjithanshëm e nuk mund të…
  4. Me opinga llastiku Nxënësit e vitit të parë të Teknikumit Bujqësor "Irakli Terova" të Korçës mblidheshin në Korçë, nga disa rrethe të Shqipërisë së Jugut. Vajta në kohën e duhur dhe E…
  5. Monopateve, në udhën për në fshatin Çetë (Kujtime nga Korça e vitit 1957-1958) Në vitin 1957 -1958, madje dhe më pas infrastruktura rrugore e rrethit të Korçës si e gjithë vendit nuk ishte si ajo që është aktualisht. Fshatarët e trevës së Korçës,…
  6. Ekipi i \"Skënderbeut\" të Korçës, në futboll, në vitin 1955 Po provoj kujtesën; pranoj, me mirësjellje, çdo kritikë; çdo vërejtje apo sugjerim 1. Në portë- Laci 2. Mbrojtës i djathtë- Trajan Veriga; gjysmë biond; trupmadh;…
  7. Kam një kërkesë në formën e një lutjeje Kam një kërkesë në formën e një lutjeje: Si shqiptar e bir shqiptari, si njeri që e dua shumë këtë vend dhe përgjërohem për të, kam një kërkesë apo mendim, quajeni si të…

2024

  1. Maria Në faqen perëndimore të Malit të Deçiçit, në ngjitje të kthesave të Rrapshstarjes, në krahun e majtë kur ngjitesh ndodhet fshati me emrin Brigje. I gjithë fshati ndodhet…
  2. Ç’të jetë vallë? Vërtet ndodhia është e lashtë por përmban vërtetësi brenda. Është i njohur fakti që në odat shqiptare, si tek burrat dhe tek gratë, në krye të qoshes d.m.th. më të…
  3. Mburremi me moshën; notojmë në pleqëri Jeta e njeriut është fat. Edhe mosha që përcjell në jetë, një njeri është fat dhe privilegj. Dikush nuk provon as fëmijërinë por, ndahet nga jeta akoma pa ardhur.…
  4. Barba Ilija Bëhet fjalë për Ilija Nanon; voskopojarin autokton, njëshekullor; kujdestar dhe ciceron në Manastirin e Shën Johan Prodhromit, në Voskopojë dhe në kishën e Shënepremtes,…
  5. Një epitaf, jo si të tjerët. Zakonisht, epitafet shkruhen pas ikjes në udhën pa kthim, por ka dhe raste kur merret "paradhënie". Kam njohur një njeri, i cili këmbënguli të lexonte epitafin e tij, sa…
  6. Egërsi Nuk arrij të kuptoj, përse gjithë kjo egërsi, në pazar? Nuk pretendoj se thuhet për herë të parë kjo, por, në praktikë vazhdon e rritet. Dihet se edukata e njeriut, në…
  7. I pari emigrant ekonomik shqiptar, në Amerikë Në kohët që kalojmë, në qarkullim ka aq shumë shkrime e njoftime, sa jeta e një njeriu është e pamjaftueshme për t’i njohur. Ca më tepër kur dijenive të vërteta u…
  8. Gëzuar festën, o njerëz që shpërndani dritë! 7 marsi është festë e njerëzve më të dashur e më të respektuar- përhapësve të dritës. Do të thoja: Kjo është festë e dritës dhe diturisë. Nderim e përunjësi për ata që…
  9. Trungu rrëfimtar Është i njohur fakti: Drurët e pyllit vegjetojnë. Ata mbijnë, rriten dhe “vdesin” sipas “kodit” të tyre gjenetik. Njeriu e ka pasur drurin bashkudhëtar dhe e ka…

2023

  1. Me dashamirësi! Kohët e fundit më ndihu fati e i kalova disa ditë përvëluese të këtij muaji, në dy nga vendet më të bukura e më të freskëta që ka vendi ynë; në Voskopojë e në Pogradec.…
  2. Kemi qenë apo jemi bërë qaramanë? Çfarë nuk po na shohin sytë e çfarë nuk po na dëgjojnë veshët në këto ditë të mbrapshta? Në analizë të fundit, të gjithë biem dakord se në vendin tonë fukarallëku është…
  3. Edhe mirë; edhe jo mirë! Nuk bëj analizë e nuk jap orientime. Rrëfej ato që vështroj; them fjalën time. Në fund të fundit, çdo njeri e ka kokën mbi supe dhe e di vetë çfarë bën. Veç një merak e…
  4. Mendoj se ia vlen të hedhësh në letër një vëzhgim Shkrimi është bërë nga pozitat e njeriut që vrojton por nuk ndryshon dot asgjë veç vetes. Kohët e fundit, në rrjetet sociale, sidomos në faqet e Facebook-ut kam vënë re…
  5. Për çdo lajm që evidencon shqiptarinë Për çdo lajm që evidencon shqiptarinë e në veçanti kur shpërfaqen vlerat e shqiptarëve gjë që na dëfton për vitalitetin e tyre, pa pasur asnjë hije racizmi, lumturohem,…
  6. Mendohem e mendohem por nuk gjej përgjigje Mendohem e mendohem por nuk gjej përgjigje. Kjo më shqetëson shumë e më lë pa gjumë: Si mendoni ju: Largimi i njerëzve nga njëri-tjetri, është modernizim apo cikël i…

2022

  1. Atë që kujtoj, dua ta ndaj me ju! Në këto kohë të mbrapshta, mbase një copëz humor, sido që temën e merr nga e kaluara, prapë se prapë mendoj se ia vlen. Humor dashamirës mes shokësh të të njëjtit…
  2. Le ta nisim punën; tradita formohet udhës Bëhet fjalë për ngritjen e muzeumeve familjare. Tradita, thuajse mungon. Mundësitë për të bërë diçka ekzistojnë. Nuk shkelim mbi të panjohurën e nuk ecim kuturu. Nuk…
  3. Kemi çfarë të mësojmë në Gjermani Dëshirën për tju bashkuar Europës të Bashkuar e kemi të gjithë. Pranohet se Gjermania është „lokomotiva“ e këtij bashkimi të përfolur. Përse të mos e themi, madje me zë…
  4. “Zënka” të moshuarish (vrojtim) Nuk përjashtoj as veten e kjo gjë; pra, çështja nuk ka të bëjë me thjeshtësinë. Dikur dëgjoja për këtë dukuri njerëzore por jo gjithmonë e besoja. Kur e provova në…
  5. Kemi çfarë të mësojmë nga Gjermania Dëshirën për në Europën e Bashkuar, e kemi të gjithë. Pranohet se Gjermania është lokomotiva e këtij bashkimi të përzier kombesh e shtetesh. Përse të mos themi se është…
  6. Përkushtim Çeskut- kantautor > “Muzikën e Tij e pëlqejnë; > për t’i çuar lule- kursejnë”! Bëhet fjalë për kantautorin “Rebel”... Françesk Radi (ndjesë pastë). Afër hyrjes veriore…
  7. Modele të cilat mund të mos ndiqen Disa organe apo kanale të edukimit masiv kanë marrë përsipër edukimin e masave të gjera. Bravo u qoftë! Në praktikë, ky edukim bëhet me fjalë dhe me modele. Prej të…
  8. Dashuria për librin – dashuri e madhe Biblioteka e familjes sonë është librashumë dhe e larmishme. Nuk pretendoj se i kam lexuar të gjithë librat, por krenohem me ta. Dëshirën për të lexuar libra e kam të…
  9. Nata është e të huajve Ishin vitet e para, pas mbarimit të Luftës së Dytë Botërore. Pushteti i dalë nga lufta, po zinte vendin e të mëparshmit. Në çdo hallkë e me shpejtësi. Në krye të punëve…
  10. Vullneti dhe imponimi Vërtet janë të ndryshëm, por, kur përkojnë në kohë, diçka shkaktojnë. Rrëfenja që do t’ju servir, vite më parë qarkullonte si barcaletë e asnjeri nuk mërzitej. Kuptohet,…
  11. Gjuha jonë e bukur – gjuhë e pasuruar, por dhe e masakruar Hapja e detyrueshme e Shqipërisë, i ka shpënë shqiptarët anë e mbanë Botës; thuajse në çdo cep të saj. Mësimi i gjuhëve të huaja, në shkollat brenda vendit dhe në vendet…

2021

  1. Drithërime Në programet e shumta të televizioneve, siç thuhet, shpëlarja e trurit zë vendin e parë. Secili individ apo grup, ka synimet e veta. Por, në ndonjë rast emisioni, i…
  2. S’po më njeh, a? (Skicë) Një shprehje e cila, dëgjohet dendur, në udhët e Tiranës por jo vetëm. E ndesh në zhargonin e të vjetërve dhe tek të rinjtë. Them, me vete: Mirë të moshuarit që…
  3. Kam dy mendime I pari: Kohët e fundit është shtruar pyetja: Duhen apo janë të tepërta rrjetet sociale? Mendimet në përgjigje janë alternative. Disa thonë: Duhen që ç’ke me të, teksa të…
  4. Për të qeshur apo për të qarë? Sot isha për një çështje private, në zonën e Rrapit të Treshit. Për t’u kthyer në shtëpi, m’u desh të hipja në autobusin shtetëror të linjës Kinostudio-Kombinat. Prita…
  5. Në bashkëjetesë me qentë, por jo qenërisht Njeriu, që kur erdhi mbi tokë, siç ishte, i egër e lakuriq, vështroi rreth tij e pikasi kafshë. Ishte e domosdoshme shoqëria me to; disa, me qëllim që t’i hante; të…
  6. Çfarë të jetë? Magji; nostalgji apo mall i pashuar? Kush e pa e nuk u mrekullua nga bukuritë e qendisura si me dorë të „perlës“, në mes të dheut – Vlorës tonë të dashur. Vizitorët, sado gjatë të kenë qëndruar në këtë…
  7. Mirëmëngjes bashkatdhetarë, miq e shokë, kudo që ndodheni! Kohët e fundit, po ndjek disa emisione të Televizionit Shtetëror, Shqiptar. Më parë e vështroja rrallë, për shkak të programeve të tij, të cilat nuk para më ngjitnin.…
  8. Rroftë 5 Maji; lavdi të rënëve për atdhe! 5 Maji është ditë përkujtimore, kushtuar të rënëve për lirinë e Atdheut. Për ata që bien për ta pasur Atdheun të lirë, është shkruar e do të shkruhet sa të jetë jeta.…
  9. Votimet u bënë; numërimi i votave mbaroi; fitoi Shqipëria Votimet u bënë; numërimi i votave mbaroi; fitoi Shqipëria (kështu thonë, të paktën), po çfarë fitoi? Po ju rrëfej një rrëfenjë e cila, shpresoj të jetë e tillë: Një…
  10. Barra e rëndë e votës. (Vëzhgim në ditën e zgjedhjeve parlamentare) Një fije letër është fleta e votimit por, peshën e ka të rëndë. Ajo mban brenda një përgjegjësi të madhe, me vlera historike. Ka brenda dhe mjaft dilema. Dilema kryesore…
  11. Vijojnë mbresat vetjake nga viti i Zi 1997 (Krimi dhe makabriteti nuk ishin vetëm në rrugë, por kudo) Pa bërë atë që di vetëm të qahet, me qëllimin e mundshëm për të qenë në qendër të vëmendjes apo të makabritetit, kujtoj një rast, i cili, për nga rrezikshmëria kishte…
  12. …Vijojnë mbresat vetjake, nga viti i mallkuar 1997 (Nga ferrë e vogël, del lepur i madh) Kuptimin e vërtetë të këtij slogani, do ta mësoni, pas pak. Me një autocisternë që mbante rreth 30.000 litra naftë, e cila vinte…
  13. …Vijojnë mbresat vetjake, nga viti ogurzi 1997. (Nata është e të huajit – kanë thënë disa bashkëkombas); kriminelët bënin krime në çdo kohë por, nata ishte aleat i tyre). Përcaktimi i mësipërm është mjaft i gjetur e i…
  14. Vijojnë episodet me kujtime vetjake, nga viti i Zi 1997, i cili qe dhe shumë i gjatë; apo m’u duk mua ngaqë pruri e shpalosi aq shumë poshtërsi Veçova nga blloku i kujtimeve të shkruara në atë kohë, një ndodhi, të cilën nuk mund ta largoj nga kujtesa. Aq mbresa të pashlyera më la ai mëngjes i mbarsur me disa…
  15. Mbresa nga viti i paudhë 1997 (Episodi 4 – Pabesia si komponent i prapësive të asaj dalldie) Fijet e padukshme dhe lidhjet e nëndheshme përshkonin, tej e mbanë tërë atë kohë në të cilën „gjuetia e…
  16. Çfarë të shkruash më parë në këtë kohë të ngarkuar? Çfarë të shkruash më parë në këtë kohë të ngarkuar? E kam të qartë se mesazhi im, nuk e ka çapin që do të doja, por, “ani” thonë diku, unë do t’i bie telit tim. Që ta…
  17. Theftë qafën qafëthyeri! nuk e duam; nuk e presim! Kush e gatoi këtë „Çorbë“, të këqijat që shkaktoi, iu mbledhshin pas kokës, vedit e mos e paftë guri – gurin! Nuk më vjen mirë të bëj krahasime të tillë, por jam i shtrënguar. Jo për të bërë bilan c, por për të thënë një të vërtetë, të cilën e dinë, shumëkush, por druhen ta…
  18. Kisha e piratit Sipas një legjende të lashtë, me të vërteta brenda Nuk jam lindur në Trevën e Bregut Jugor të vendit tonë, por, për shumë arsye e lidhje, atë trevë e kam shumë për…
  19. Nostalgji e dhimbshme Nuk mund ta fsheh preferencën që kam, për “perlën” – Voskopojë. As dëshirën që kam, për të pushuar atje, disa ditë në vit. Më pëlqen të përcjell i mbështjellë me freskun…
  20. Mos ja pafshim bojën vitit 1997 (pjesë nga ditari vetjak i atij viti) Kam dëgjuar të thonë: “Tridhjetenëntë mos ardhsh kurrë…)! E drejtë e nuk e luan as topi. Më duhet të shtoj „Nëntëdhjeteshtata si…
  21. Ka ngjarë vërtet, nuk është e sajuar Dikur, format e përgatitjes së kuadrove të shtabit kishin seriozitet e shoqëroheshin me pompozitet. Stërvitja e shtabit zgjaste disa ditë; afërsisht, aq zgjaste dhe…

2020

  1. Partizani i vogël, Vasil Trasha Na solle lirinë Tok me partizanë, I çave qiejt Me vullnet të rrallë, Me një grusht pilotësh Synuat klasin e parë, Një natë fundmarsi Mbete në Kozarë, Prehu i qetë Për ne…
  2. Nica dhe Zemani (Një familje e thjeshtë shqiptare, me histori interesante) Ndoshta nuk do të përfillesha për të hedhur në letër këtë histori të kahershme dhe të re, po të mos kish qenë…
  3. Rrëfim i detyruar Thonë, se në vitin 1947 bimën e misrit e ngau lloha e ai u bë si asnjëherë. Fshatarët rrëfejnë se misrin e prisnin me sëpatë e jo me drapër, siç bënin zakonisht. Një…
  4. Mendjeholli dhe mendjefjolli. Prej kohësh vijon diskutimi i zjarrtë: “Më mirë të dish, apo më mirë të kesh?” E pambarimtë është pjesëmarrja në diskutime. Disa thonë, më mirë të kesh; të tjerë…
  5. Si “Tersi i Pojanit” Fshatrat e Korçës, si të fushës dhe ato të rrethinave malore, historikisht kanë qenë të banuara nga njerëz autoktonë, të mendjes, të punës e të pushkës. Pa përmendur…
  6. Gazmore, për të përcjellë pandeminë Dikur, në Tiranë bënte biznes një tregtar "i vogël", të cilin, simbolikisht e thërrisnin: Tate. Ky Tatja e kishte hundën në përmasa tej të zakonshmes. Tek dyqani i tij…
  7. Motra e malluar përqafon shtatoren prej bronzi (ndodhi e rrallë, e vërtetë) Ka ngjarë në Korçë, atje ku është shtatorja e Luftëtarit të panjohur. Ai luftëtar ka një emër dhe është Nexhip Benja, në vitet e Luftës së Parë Botërore, kur atdhetarët…
  8. Mbyllja shpërthen talentet Përkushtim; plakut Mu: Burrë e grua, s’kishin ç’të bënin, dhe u grindën keqas. Kot se koti. U adhnuan, si fëmijët por shpejt i dogji dëshira për t’u pajtuar; vetëm nuk…
  9. Mburreshim me moshën; edhe atë na e hoqën, po tani? Është mirë apo është keq, nuk janë të paktë ata që mburreshin me moshën. Disa thonë, jo pa kapardisje se po i afrohen shekullit; të tjerë thonë jemi aq e kaq vite.…
  10. Vitet në Korçë (1955 – 1959) – vite formimi e rritjeje (kujtime vetjake) Hyrje Në jetën e një njeriu, disa etapa lënë gjurmë të pashlyera e kujtohen, gjersa mendja të punojë për së mbari. Ca më mirë kjo punë bëhet kur…
  11. Mirësia përmetare Disa ndodhi, edhe pse lashtësohen, lënë gjurmë e nuk harrohen. Kisha dëgjuar e kisha parë zemërbardhësinë përmetare, por, në fëmijërinë time, kur isha rreth 12 vjeç e…

2019

  1. "Lidhjet" virtuale, si pazari i gjësë së gjallë Dikur (në vitet e para të tranzicionit) mishi shitej në rrugë, pa kurrfarë kontrolli e bagëtitë për t'u therur, bliheshin në tregun e gjësë së gjallë, pa peshë, por me…
  2. Na mbyti stresi. (Përjetim) Nuk është kënaqësi, por prapësi e grykësi. Stresi nuk ka moshë e nuk di të bëjë përjashtime. E keqja është se ndikon drejtpërdrejt në gjendjen shpirtërore dhe në jetën e…
  3. Kush ta ka ngenë? (vëzhgim). Ndryshimet sociale që kanë ngjarë tek ne, si kudo gjetke, kanë vështirësuar të komunikuarit, madje edhe brenda së njëjtës familje. Ju lutem: Mos më thoni: "Atë që do të…
  4. Ta adhurojmë apo ta kemi frikë policinë bashkiake? Si institucion, jam i mendimit ta adhurojmë e të mbështetemi tek ajo e të kërkojmë ndihmën e saj; por, kur vështroj disa sjellje të rëndomta të policëve të veçantë, më…
  5. Ç’keni me pleqtë? Lërini në hallin që kanë! Lëreni plakun në shenjtërinë e vet... kam lexuar dikur, fjalët e një të mençuri. Lufta mes brezave është e lashtë sa vetë jeta. Kjo është e njohur dhe e pranuar. Dihet…
  6. Sa më kishte marrë malli! Reportazh Nuk jam korçar, por, për Korçën më merr malli. Çfarë të jetë vallë kjo kimi? Them se kam shkaqe të bazuara për të pasur nostalgji për atë qytet; më i miri i…

2018

  1. Disa çaste me Dritëronë: Në repartin ku shërbeja, një ushtar, kishte prirje për të shkruar poezi. Ai ishte nga fshati Petresh, i rrethit të Elbasanit dhe kishte plotësuar afatin e shërbimit të…
  2. E fituan pensionistët Shumëkush, me kuriozitet, ka të drejtë të shtrojë pyetjen: Çfarë fituan qyqarët? Dikush hamendëson: Do të na rriten pensionet; do të na bëhen këto e ato lehtësira...…
  3. Apel, me dashamirësi! Të nderuar drejtues të institucionit zjarrfikës dhe ju pushtetarë me dinjitet! Me statusin e një pensionisti dashamirës, ju bëj apel, për një çështje që nuk më takon…
  4. Shpëtova mirë Kam dëgjuar të thonë se po bëre mirë, me siguri që do të gjesh mirë. Disa të tjerë, kur del “paq” nga ndonjë rrezik, thonë: “Paska dhënë një copë bukë, me dorë”. Mundet…
  5. Ju ruajtë Zoti! Mos paçi fatin të përjetoni ndodhi të tilla! E dimë që jetojmë si në xhungël, por jo deri në këtë farë mase. Një mbrëmje e cila duhet harruar, një situatë e pamerituar,…
  6. Të jesh i varur Nuk është fjala për raportet mes njerëzve në karrierë, por për ndikimin e fuqishëm emocional që lënë në jetën e njeriut disa vese. Them vese, mbasi e kam të vështirë ta…
  7. Bora Ja! Na erdhi bora, vizitore e rrallë; Ka zbardhur vargkodrat, si qeleshe e bardhë; Ngjajnë si veteranë, flokëbardhë e flokërrallë; Kërrusur nga vitet, por gjithnjë…

2017

  1. Urim kushtuar përhapësve kalivaças të diturisë! Mësuesia, është ndoshta puna më e lashtë e njerëzimit. Mësuesi nderohet kudo. Misioni i tij është fisnik. Ai u mëkon njerëzve dituri. Në të njëjtën kohë, përhapja e…
  2. Rrëfim për shokun tim të fëmijërisë Servet Rumani Nga ajo ditë e trishtuar, kanë shkuar, plot 62 vjet. Një jetë njeriu.E,në tërë këta vite, për asnjë çast, nuk më është ndarë portreti i shokut tim të fëmijërisë, Servet…

2016

  1. Voskopoja mikpritëse dhe befasuese – Reportazh Për Voskopojën është shkruar e do të shkruhet, pafundësisht. Natyrisht, me dashamirësi e krenari. Jo më kot është bërë e njohur dhe e dashur kjo trevë, “perlë” e vendit…

2015

  1. Bliri i Tahirit Nuk bëhet fjalë për ndonjë legjendë urbane nga ato që dëftohen rëndom nëpër kafeteritë e qytetit por, për një ndodhi të vërtetë. Ngjarja zë fill në vitet e mesit të…
  2. Babai ynë Një thënie që na vjen nga lashtësia, na bën me dije se “Prindërit nuk i kemi fat”. Ata nuk mund të rrojnë, sa duam ne. Sa mirë do të ishte po të plotësohej kjo…
  3. Kryetari vizionar që garonte me traktorin Tregim, i jetuar, kushtuar Tahir Ymer Ilirjanit Në luginën e Vjosës, në faqen Jug-Perëndimore të masivit të Shëndëllisë, shtrihen fshatrat: Kashisht, Bylysh, Kallam,…
  4. Militanti kryeneç – Tregim i jetuar, kushtuar Tahir Ymer Ilirjanit Ishte mesi i viteve ’50 të shekullit të njëzetë. Ajo kohë përkonte me kolektivizimin masiv të bujqësisë, në vendin tonë. Kooperativat bujqësore, aso kohe formoheshin…